یک سلام با طعم خدا حافظی تقدیم به دوستان عزیز
بالاخره سرباز شدم . سرباز وطن ! به دورانی وارد می شم که فقط ازش شنیدم . از سختی هاش از خاطراتش از همه چیزش
برای آموزشی باید برم پادگان آیت الله خاتمی یزد

توی این مدت حسابی آمارشو گرفتم بهش می گن هتل خاتمی البته از اسم هتل که روش گذاشتن زیاد انتظاری ندارم

فکر می کنم تا مرخصی میان دوره هیچ ارتباطی با دنیای شیرین مجازی نداشته باشم و این سخت ترین مورد سربازی برای من معتاد به اینترنت هست

خیلی ها از شر من راحت می شن بعضی ها دلشون برام تنگ میشه بعضی ها اصلا نمی فهمن که نیستم بعضی ها کارشون لنگ می مونه و با نگاه کردن به این آدم ها میشه فهمید که اوضاع اجتماعی ما از چه قراره

شاعر میگه :

در عدمم هر که رود به راه خویش ---من با خودم نظر کنم فکر کنم به این مسیر

 دلتنگی یاران ما امید که هی شود کثیر --- خدای من کو یار من در تنهاییم شدم اسیر

اینم عکسی از دورانی که جنگ بودم !